Piet Zwart Institute wordt Piet Colour Institute

77_piet-zwart-instituut-wordt-piet-colour-instituut

Het Piet Zwart Institute in Rotterdam zal per 1 december Piet Colour Institute gaan heten. “Een kwestie van meegaan met de tijdsgeest”, verklaart de woordvoerder. De afgelopen jaren kreeg het masteropleidingsinstituut van de Willem de Kooning Academie veel klachten van studenten. Vooral internationale studenten wilden niet met ‘zwarte piet’ geassocieerd worden.

Op Twitter woedde een hevige discussie met de hashtag #makeartnotslaves. “Why did nobody tell me that my education is built on the exploitation of slaves???” schreef iemand.

77_tweet-01

Een student die net was toegelaten tot de opleiding e-mailde de coördinator: “I’ll never be able to exhibit anywhere if Black Pete is on my cv!” Anderen zijn teleurgesteld door de valse verwachtingen die de naam van de school schept: “During the half year that I’m studying here nobody has ever thrown candy or ‘pepernoten’ at me. I feel betrayed, I don’t know what to think anymore.”

77_tweet-02

Binnen het instituut heeft de naamsverandering tot hevige discussies geleid. Een aantal docenten verenigde zich onder het ‘l’art pour l’art’-collectief. Een van hen verklaart desgevraagd: “Kunst dient zich verre te houden van maatschappelijke issues. Daarmee bezoedelt ze zichzelf.” Ook buiten het instituut leidt het besluit tot weerstand. Op Twitter wordt opgeroepen tot een boycot, met leuzen als: “Geen pepernoot subsidie meer voor Piet Zwart”, “Piet Zwart landverrader” en “Ga zelf in je zak terug naar Spanje!”

77_tweet-03

De meest felle politieke reactie kwam van VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra: “Dit is voor mij een zwarte dag. Geen gekleurde, maar een pikzwarte dag. Hoe moet ik mijn zoon straks vertellen dat hij niet meer naar de zwarte pietenschool kan? Verschrikkelijk is het.”

Kunstwereld nog net zo wit als in 1938

22_Whiteclub-def

De Nederlandse kunstwereld is nog precies even wit als in 1938, toen Willem Sandberg alle muren in het Stedelijk Museum Amsterdam wit liet sauzen. Dat heeft het Centraal Planbureau berekend, in opdracht van FC Kunst, ter gelegenheid van Witte Donderdag.

Uit de nieuwe cijfers blijkt dat de banen in de cultuursector nog altijd uitsluitend naar witte mensen gaan. ‘Zelfs als er een buitenlander wordt gevonden, zoals nu twee keer bij het Stedelijk Museum is gelukt, blijkt diegene uiteindelijk volledig wit te zijn’, zo valt te lezen in het rapport White cube, white club? ‘Beeldende kunstinstellingen weten als geen ander de multiculturele samenleving buiten de deur te houden’, concludeert het CPB.

FC Kunst vroeg medewerkers van diverse kunstinstellingen om een reactie. “Als het op mensen aankomt, ben ik hartstikke kleurenblind”, reageerde een restaurateur van het Rijksmuseum. “Toch gek, terwijl kleur mijn vak is. Wim Pijbes, is die wit? Oja? Ik dacht dat hij zwart was? Waarom moesten we dan al die titelbordjes en beschrijvingen aanpassen? Ik dacht dat hij nu terugging naar zijn eigen land?”

Ook andere mensen in de kunstwereld reageren verbaasd en defensief: “Ik ben een binnenstebuiten bounty, een wigger, dat weet iedereen”, vertelde een roomblanke Rotterdamse curator die liever anoniem blijft. “Tijdens het Zomercarnaval hier in de stad, schud ik met m’n billen zowat alle stoeptegels in de Witte de Withstraat los.”

Een educatiemedewerker van het Stedelijk Museum liet zich ontvallen ‘heus wel eens te verlangen’ naar een zwarte collega: “Vooral als me in de kantine weer eens zo’n typische tosti-met-kaas-geur tegemoet walmt. Zou het niet heerlijk zijn als er nu iemand een dampende roti uit zijn broodtrommel tevoorschijn trekt?, denk ik dan. Maar eerlijk is eerlijk, echt missen doe ik het ook niet. Ik ben dol op m’n witte matties en ik kan ook helemáál niet dansen op urban en R&B.”

Op Black Twitter wordt laconiek gereageerd op het CPB-rapport: Tweeps schrijven dingen als ‘who cares’ en ‘hun probleem’. Iemand laat weten dat ze nu in ieder geval snapt waarom zwarte kleding zo in vogue is bij kunsttypes: ‘Anders vallen die witte mensen gewoon weg tegen de witte muren.’