Was Rembrandt een honden- of poezenmens?

Opnamedatum: 2011-11-08

FC Kunst mocht alvast de proefdruk lezen van ‘Biografie van een rebel’, het boek over de jonge jaren van Rembrandt, waar schrijver Onno Blom de afgelopen zeven jaar aan heeft gewerkt. De biografie, volledig geschreven in de droge naald techniek, verschijnt 15 februari bij de tentoonstelling ‘Alle Rembrandts’ in het Rijksmuseum.

Rembrandt was veel meer dan onze grootste schilder, blijkt uit de uitputtend gedocumenteerde biografie. Tegendraads als hij was, was hij in alles zijn tijd ver vooruit. Zo hield hij van smaakjesthee en Punica, en was hij dol op kokosmakronen en vrieslolly’s. Rembrandt hield van gezelligheid: op feestdagen haalde hij steevast de sjoelbak en het gourmetstel van zolder. Hij prefereerde de step boven de fiets en was voorstander van de elektrische auto. In zijn vrije tijd deed hij aan badminton en hij kon enorm goed figuurtjes maken van vingertouw. 

Een van de verrassendste uitkomsten van deze biografie is dat Rembrandt meer een honden- dan een poezenmens blijkt te zijn geweest. Jan Six en Ernst van de Wetering waren tot nog toe altijd overtuigd van het omgekeerde. Blom beschrijft echter uitgebreid hoe Rembrandt herhaaldelijk zielige straathondjes mee naar huis sleepte. Tot ergernis van zijn vrouw Saskia die kampte met hevige allergieën. Het stel had wel een goudvis.

Blom heeft overigens nergens bewijs kunnen vinden dat Rembrandt de eerste Instagrammer was, zoals Taco Dibbits beweert. Hij schrijft: ‘Uit de archieven valt alleen op te maken dat Rembrandt mogelijkerwijs een early adopter was van Hyves.’

Elk kind naar de Nachtwacht – zo regelde Dibbits dat

In een één-tweetje met Alexander Pechtold heeft Taco Dibbits geregeld dat ieder schoolgaand kind naar het Rijksmuseum moet. Maar de andere partijen hadden natuurlijk ook iets te zeggen. Zo blijkt nu dat ieder kind ook een keer zal moeten hockeyen. Onontbeerlijk voor je ontwikkeling en je coördinatie, aldus Mark Rutte: “En dan komen die hockeysticks van achterin de walk-in closet ook van pas.”

Dit sportieve en culturele uitje zal worden gecombineerd, verklapte Dibbits aan FC Kunst. Kinderen moeten eerst een ochtendje hockeyen en dan naar het Rijksmuseum. “Een prima combinatie,” zegt Dibbits, “dan hebben ze precies genoeg tijd om naar de Nachtwacht te lopen, een foto te maken voor Instasnapgramchatbook of zoiets en dan weer vlug de bus in.”

Tijdens de onderhandelingen moest Dibbits wel beloven een geschikte club voor de kinderen te vinden. Dat is nog niet gelukt: “Ik begrijp dat het in mijn eigen belang is, maar ik heb geen flauw idee. Ze mogen best een potje spelen hier op het Museumplein?” Dibbits heeft geen ervaring met hockey: “Zelf heb ik een tennisarm, wist je dat je daar ook niet mee kunt hockeyen? Ik doe wel kickboxen bij Arie, ken ik jou daar niet van?”

Een plan van CDA en ChristenUnie om de kinderen ook mee te nemen naar een megastal sneuvelde. Hoewel de christelijke partijen de bio-industrie verdedigden als ‘cultureel erfgoed’ verslikten de overige aanwezigen zich in hun broodje salami bij het idee. “Wist je dat Sybrand een hele goeie Heimlich greep in de vingers heeft?” vertelt Pechtold. “Nadat hij mijn leven had gered, heb ik overal ‘ja’ op gezegd.”

Artistieke interventie Baselitz in Rijksmuseum

78_baselitz-interventie-in-rijksmuseum

De beroemde Duitse schilder Georg Baselitz zal binnenkort een aantal artistieke interventies in het Rijksmuseum uitvoeren, zo maakte het museum vanochtend bekend. Directeur Taco Dibbits: “Veel van de schilderijen uit onze collectie kunnen wel een update gebruiken. We zijn verheugd dat de heer Baselitz zijn intrigerende artistieke visie hier wil uiten.” Wat de ingreep van Baselitz precies zal worden, wil Dibbits niet verklappen: “De bezoekers zullen er van ondersteboven zijn, dat weet ik zeker.”

Het Rijksmuseum nodigde Baselitz uit in het kader van de serie samenwerkingen met hedendaagse kunstenaars, waarvoor eerder Damien Hirst, Anselm Kiefer, Giuseppe Penone en Anish Kapoor zijn uitgenodigd. Net als deze heren voelt Baselitz zich verwant aan Rembrandt: “Onze artistieke visie komt grotendeels overeen. Hij meende net als ik dat vrouwen niet kunnen schilderen”, aldus de bejaarde kunstenaar. “Dat was in zijn tijd overigens nog geen mening die je hoefde te verdedigen. De zeventiende eeuw was heel ruimdenkend als je er zo naar kijkt…”

Baselitz vertelt dat zijn interventie zal bestaan uit het ‘toe-eigenen’ van enkele schilderijen uit de Eregalerij: “Ik ga mijn unieke expressie loslaten op die schilderijen, waardoor ik ze straks aan mijn oeuvre kan toevoegen.” Gevraagd naar zijn aanpak antwoordt hij ontwijkend: “Wat ik ga doen, laat zich niet in woorden vatten. Ik denk louter visueel, zoals elk genie. Maar bezoekers van het museum kunnen erop vertrouwen dat ik de schilderijen terugbreng naar hoe de meester ze ooit bedoeld heeft.”