Was Rembrandt een honden- of poezenmens?

Opnamedatum: 2011-11-08

FC Kunst mocht alvast de proefdruk lezen van ‘Biografie van een rebel’, het boek over de jonge jaren van Rembrandt, waar schrijver Onno Blom de afgelopen zeven jaar aan heeft gewerkt. De biografie, volledig geschreven in de droge naald techniek, verschijnt 15 februari bij de tentoonstelling ‘Alle Rembrandts’ in het Rijksmuseum.

Rembrandt was veel meer dan onze grootste schilder, blijkt uit de uitputtend gedocumenteerde biografie. Tegendraads als hij was, was hij in alles zijn tijd ver vooruit. Zo hield hij van smaakjesthee en Punica, en was hij dol op kokosmakronen en vrieslolly’s. Rembrandt hield van gezelligheid: op feestdagen haalde hij steevast de sjoelbak en het gourmetstel van zolder. Hij prefereerde de step boven de fiets en was voorstander van de elektrische auto. In zijn vrije tijd deed hij aan badminton en hij kon enorm goed figuurtjes maken van vingertouw. 

Een van de verrassendste uitkomsten van deze biografie is dat Rembrandt meer een honden- dan een poezenmens blijkt te zijn geweest. Jan Six en Ernst van de Wetering waren tot nog toe altijd overtuigd van het omgekeerde. Blom beschrijft echter uitgebreid hoe Rembrandt herhaaldelijk zielige straathondjes mee naar huis sleepte. Tot ergernis van zijn vrouw Saskia die kampte met hevige allergieën. Het stel had wel een goudvis.

Blom heeft overigens nergens bewijs kunnen vinden dat Rembrandt de eerste Instagrammer was, zoals Taco Dibbits beweert. Hij schrijft: ‘Uit de archieven valt alleen op te maken dat Rembrandt mogelijkerwijs een early adopter was van Hyves.’

Artistieke interventie Baselitz in Rijksmuseum

78_baselitz-interventie-in-rijksmuseum

De beroemde Duitse schilder Georg Baselitz zal binnenkort een aantal artistieke interventies in het Rijksmuseum uitvoeren, zo maakte het museum vanochtend bekend. Directeur Taco Dibbits: “Veel van de schilderijen uit onze collectie kunnen wel een update gebruiken. We zijn verheugd dat de heer Baselitz zijn intrigerende artistieke visie hier wil uiten.” Wat de ingreep van Baselitz precies zal worden, wil Dibbits niet verklappen: “De bezoekers zullen er van ondersteboven zijn, dat weet ik zeker.”

Het Rijksmuseum nodigde Baselitz uit in het kader van de serie samenwerkingen met hedendaagse kunstenaars, waarvoor eerder Damien Hirst, Anselm Kiefer, Giuseppe Penone en Anish Kapoor zijn uitgenodigd. Net als deze heren voelt Baselitz zich verwant aan Rembrandt: “Onze artistieke visie komt grotendeels overeen. Hij meende net als ik dat vrouwen niet kunnen schilderen”, aldus de bejaarde kunstenaar. “Dat was in zijn tijd overigens nog geen mening die je hoefde te verdedigen. De zeventiende eeuw was heel ruimdenkend als je er zo naar kijkt…”

Baselitz vertelt dat zijn interventie zal bestaan uit het ‘toe-eigenen’ van enkele schilderijen uit de Eregalerij: “Ik ga mijn unieke expressie loslaten op die schilderijen, waardoor ik ze straks aan mijn oeuvre kan toevoegen.” Gevraagd naar zijn aanpak antwoordt hij ontwijkend: “Wat ik ga doen, laat zich niet in woorden vatten. Ik denk louter visueel, zoals elk genie. Maar bezoekers van het museum kunnen erop vertrouwen dat ik de schilderijen terugbreng naar hoe de meester ze ooit bedoeld heeft.”

Directeursfunctie Rijksmuseum wordt stageplek

Na het vertrek per 1 augustus van Wim Pijbes wordt de directeursfunctie van het Rijksmuseum een stageplek. Een woordvoerder: “Door de Wet Normering Topinkomens zal de directeur van het museum dit sowieso vooral voor de lol en uit liefdadigheid doen, vandaar dat we hebben gekozen voor een stageplek met gepaste vergoeding.” Wie de stage gaat invullen, is nog niet bekend. Op de vacature ‘Stagiair(e) Directeur’ hebben volgens het museum ruim twaalfduizend mensen gereageerd, de selectieprocedure is nog in volle gang.

Het museum is niet verrast door het hoge aantal reacties: “Het klopt dat het barst van de leuke stageplekken in de culturele sector, maar wij bieden natuurlijk wel iets bijzonders: een leerzame en dynamische werkplek, waarbij de stagiair brede ervaring opdoet op het gebied van leidinggeven. Als directeur-stagiair krijg je een goede indruk van de gang van zaken binnen een kunstinstelling en maak je kennis met een breed netwerk in de kunst- en cultuursector. Je draait mee als volwaardig collega, je hebt een flexplek in het centrum van Amsterdam, én je kunt met Barack Obama op de foto en een Rembrandt kopen, dat maakt deze stage uniek.”

De sollicitanten hebben allemaal zo hun eigen redenen om te reageren. Student kunstgeschiedenis Zwaan Holyfield (21) liet ons weten vooral ‘werkervaring’ op te willen doen, zodat ze later meer kans maakt op haar droombaan als junior consulent oudkatholiek erfgoed bij het Catharijneconvent in Utrecht. Petronella Schisma (57), tot voor kort invalkassière bij de V&D, vertelde dat ze bereid is om ‘letterlijk alles’ aan te nemen en de onlangs afgestudeerde röntgenoloog Ruben Kwispeltong (23) loopt al op drie andere plekken stage, onder meer als traffic controller in de haven van IJmuiden, maar doet er graag nog een stage bij, zodat hij zijn abonnement op Arts en Auto niet hoeft op te zeggen.

Over de selectiecriteria die gehanteerd worden, wil het Rijksmuseum weinig kwijt. Wel geeft het museum aan lichte voorkeur te hebben voor een ‘lekker jong ding’. De woordvoerder: “Eigenlijk zoeken we gewoon weer een type Wim Pijbes, maar dan iets minder streberig en met van die lange blonde haren, je kent ze wel.”