Recordaantal aanmeldingen kunstacademies dankzij Quote-notering Klibansky

109_1

De Rietveld Academie, KABK, AKV St. Joost en zelfs de Minerva in Groningen kregen dit jaar een recordaantal aanmeldingen van nieuwe studenten te verwerken. “We weten niet wat we meemaken”, vertelt een woordvoerder van de overkoepelende brancheorganisatie VKG. “Geen idee hoe we honderdtwintigduizend toelatingen moeten gaan organiseren, maar het is natuurlijk enorm hoopgevend dat zoveel jongeren tegenwoordig van een toekomst als kunstenaar dromen.”

Sinds Joseph Klibansky in de top honderd jonge miljonairs van Quote staat, is de kunstacademie voor veel middelbare scholieren net zo’n serieuze optie als een opleiding geneeskunde, logistiek of rechten. Joachim (17) uit Pernisse: “Vroeger dacht ik altijd je bent een fokking loser als je kunst maakt, maar nu ik voor mijn vijfendertigste wel een keertje miljonair wil zijn, ga ik gewoon Bilklansky achterna.” Ook Benjamin (18) uit Oostveen-Zuid heeft zijn roeping gevonden: “Net als Kinblasky ben ik een creatieve persoon die toevallig ook van Ferrari’s houdt. Toen ik erachter kwam dat er een opleiding is voor wat hij doet, heb ik me meteen aangemeld.”

De populariteit van kunstacademies was ook zichtbaar tijdens de afgelopen open dagen her en der in het land, waar veel aspirant-kunstenaars op afkwamen. “Ik begrijp wel waarom kunstenaars zo rijk zijn, ze besparen duidelijk op hun kleding en kappersbezoek”, schreef de Larense Monique-Claire (17) enthousiast op Facebook. Helaas voor de meeste van hen zijn kunstacademies nog altijd zeer exclusieve opleidingen waar slechts een kleine selectie studenten wordt toegelaten, op basis van louter excellente kwalificaties. “Maar niet getreurd”, legt de woordvoerder van VKG uit, “Klinbasky zelf is autodidact, dus voor iedereen die we moeten afwijzen: er is nog alle hoop!”

Beheerder metaalwerkplaats bekent jarenlang metaalmisbruik

36_Misbruik metaalwerkplaats

“Een hele opluchting”, zegt Gemke den Ploeger, directeur van de kunstacademie in Apeldoorn, waar het misbruik aan het licht kwam. “Zoals op elke academie raken studenten ook bij ons de hele tijd sleutels kwijt, van hun fiets, kleurdoos, kuisheidsgordel of wat dan ook. Alleen kwam niemand ze ooit ophalen bij gevonden voorwerpen; de balie van onze conciërge raakte helemaal overwoekerd met sleutels. Dat viel op een gegeven moment toch op.”

Den Ploeger vervolgt: “Natuurlijk waren er verdenkingen, maar bewijs het maar eens. Kijk, Marianne is een uitstekende puntlasser en ze heeft ontelbaar veel studenten wegwijs gemaakt in de metaalbewerking. Zoals zij overweg kan met de slijpmachine en afkortzaag! Ik kan zo een stuk of wat gerenommeerde kunstenaars opnoemen wier carrière zonder haar veelgeprezen ‘soldeer & smile’-lessen heel anders was gelopen. Ik wil maar zeggen, je gelooft zo’n vrouw toch, als ze met van die ijzersplinters in haar ogen naar je kijkt en zegt dat zij het ook maar vreemd vindt, van die sleutels die niemand komt ophalen.”

“Dat zij een gedeelte van de werkplaats als ecstasylaboratorium had ingericht, daar konden we wel mee leven”, gaat Den Ploeger door. “Onze studenten leken er bij gebaat, dus dan gedoog je zoiets. Naar nu blijkt hielden ze haar al die tijd hun hand boven het hoofd. Als we ernaar vroegen ontkenden de studenten gewoon dat ze ooit in hun leven iets kwijt waren geraakt. Marianne vonden ze gewoon een ‘goeie gast’, iedereen was dol op haar roestige vingers en ijzersterke verhalen.”

Marianne B. heeft inmiddels spijt betuigd. Zij erkent dat ze de lokale Apeldoornse middenstand veel omzet door de neus heeft geboord door jarenlang bij te beunen als slotenmaker. “Maar je moet toch wat, als werkplaatsbeheerder is het sappelen hoor, en door alle bezuinigingen in het kunstonderwijs staat je baan constant op de tocht. Jammer dat ik me nu weer volledig op het puntlassen moet concentreren, ik had er best lol in om sleutelbossen na te maken. Al deed ik veel meer trouwens, op verzoek soldeerde ik ook brilmonturen, beugels, mondharmonica’s, smartphones en elektronische keukenapparaten in elkaar. En o ja, ik zette ook piercings. Dat bespaarde de studenten een hoop geld. Maar ja, tijden veranderen hè.”

Jet Bussemaker: tegen sabotage en doping op kunstacademies

Kwasten

Met de eindexamens in zicht maakt OC&W-minister Jet Bussemaker haar jaarlijkse ‘peptalktour’ langs de Nederlandse kunstacademies. Volgens de minister is het een van haar belangrijkste taken: “Die kinderen kunnen echt wel een oppepper gebruiken. Ik zie dat ze bijna allemaal het SER-rapport hebben gelezen en zich, terecht, grote zorgen maken om hun toekomst.”

Volgens Bussemaker is de sfeer op de academies ‘nog grimmiger’ dan ze gewend is. In haar toespraak benadrukte ze dat sabotage, hoewel het jarenlang is gedoogd, eigenlijk niet is toegestaan. Bussemaker vertelde de studenten: “We kennen natuurlijk allemaal de verhalen van Wim T. Schippers die in Ger van Elks schoenen piste, zodat Van Elk op vieze sokken zijn eindexamen moest afraffelen, maar dat soort gedrag is eigenlijk niet in orde.”

Via de opleidingscoördinatoren kreeg Bussemaker ‘sterke signalen’ dat het aantal meldingen van sabotage sinds de bezuinigingen van Halbe Zijlstra is toegenomen. Een van de schrijnendste gevallen werd bekend als ‘het performance incident’, dat plaatsvond op de Gerrit Rietveld Academie in Amsterdam in 2013. Toen studeerde Boris Verbeeck af met heel mooie en verkoopbare abstracte schilderijen van een paar vierkante meters per stuk.

Verbeeck vertelt telefonisch vanuit het callcenter waar hij werkt: “Tijdens de eindexamenexpositie kwam een belangrijke galeriehouder de schilderijen bekijken. Juist op dat moment ging een medestudent onaangekondigd een naakte performance doen, precies voor mijn grootste doek!” De medestudent, die geen ervaring in performancekunst had, maar kennelijk wel aanleg, wordt inmiddels door de galeriehouder vertegenwoordigd. Verbeeck verkoopt tegenwoordig heel redelijk geprijsde vitrage en overgordijnen via de telefoon.

Een andere zorg van Bussemaker is het gebruik van doping op de academies. Een groot aantal kunststudenten leeft op goedkope energydrinks, alcohol en sigaretten. Dat levert volgens de minister een ‘oneerlijke voorsprong’ op ten opzichte van studenten die een burgerlijk dieet volgen. Om dit aan de kaak te stellen laat zij de kantines van de kunstacademies nakijken door de Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit. Het onderwerp doping ligt nog zo gevoelig dat ze er in haar toespraak geen aandacht aan heeft besteed. “Misschien doe ik dat volgend jaar,” mijmert ze, terwijl ze charmant een trekje van haar sigaret neemt en in één teug haar rode port achterover klokt.