Elk kind naar de Nachtwacht – zo regelde Dibbits dat

FCK-2

In een één-tweetje met Alexander Pechtold heeft Taco Dibbits geregeld dat ieder schoolgaand kind naar het Rijksmuseum moet. Maar de andere partijen hadden natuurlijk ook iets te zeggen. Zo blijkt nu dat ieder kind ook een keer zal moeten hockeyen. Onontbeerlijk voor je ontwikkeling en je coördinatie, aldus Mark Rutte: “En dan komen die hockeysticks van achterin de walk-in closet ook van pas.”

Dit sportieve en culturele uitje zal worden gecombineerd, verklapte Dibbits aan FC Kunst. Kinderen moeten eerst een ochtendje hockeyen en dan naar het Rijksmuseum. “Een prima combinatie,” zegt Dibbits, “dan hebben ze precies genoeg tijd om naar de Nachtwacht te lopen, een foto te maken voor Instasnapgramchatbook of zoiets en dan weer vlug de bus in.”

Tijdens de onderhandelingen moest Dibbits wel beloven een geschikte club voor de kinderen te vinden. Dat is nog niet gelukt: “Ik begrijp dat het in mijn eigen belang is, maar ik heb geen flauw idee. Ze mogen best een potje spelen hier op het Museumplein?” Dibbits heeft geen ervaring met hockey: “Zelf heb ik een tennisarm, wist je dat je daar ook niet mee kunt hockeyen? Ik doe wel kickboxen bij Arie, ken ik jou daar niet van?”

Een plan van CDA en ChristenUnie om de kinderen ook mee te nemen naar een megastal sneuvelde. Hoewel de christelijke partijen de bio-industrie verdedigden als ‘cultureel erfgoed’ verslikten de overige aanwezigen zich in hun broodje salami bij het idee. “Wist je dat Sybrand een hele goeie Heimlich greep in de vingers heeft?” vertelt Pechtold. “Nadat hij mijn leven had gered, heb ik overal ‘ja’ op gezegd.”

Kunstenaars maken slechtste Sinterklaassurprises

84_kunstenaars-het-slechtst-in-sinterklaassurprises

Uit grootschalig onderzoek door Beeldende Kunst Nederland (BKNL) blijkt verrassend genoeg dat kunstenaars van alle beroepsgroepen het slechtst zijn in het maken van Sinterklaassurprises. Het onderzoek, onderdeel van de ‘trends’ die BKNL in kaart wil brengen, omvat vele schrijnende verhalen van kinderen van kunstenaars. “Onze surprises waren altijd hufterproof, ik heb ze nog steeds niet open kunnen krijgen”, vertelt een gekrenkt kunstenaarskind anoniem.

Andere klachten gaan over ongehard papier-maché, splinters en vlijmscherpe lasnaden. Ook zijn er talloze voorbeelden van surprises die zo abstract dan wel conceptueel zijn dat ze soms pas na jaren als zodanig herkend worden. Een kind vertelt: “Ik weet eigenlijk nog steeds niet of het erbij hoorde dat ik met een bevroren makreel en een niet gefrankeerde envelop geblinddoekt drie rondjes om het huis moest lopen.”

BKNL concludeert dat het de meeste kunstenaars bij het maken van Sinterklaassurprises ontbreekt aan ruimtelijk inzicht, materiaalkennis en organisatietalent. De opvallendste beschreven casus gaat over een surprise die was gemaakt voor de Sinterklaasviering van 1979, maar waar de kunstenaar nog steeds aan werkt, hoewel die zich realiseert dat de surprise inmiddels te groot is om ooit nog het atelier te kunnen verlaten.

Kunstacademies reageren defensief op de uitkomst van het onderzoek. Een coördinator van de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag stuurt in een reactie per e-mail: “Het werken met papier-maché is wel degelijk onderdeel van ons curriculum. Van onze alumni hadden wij dus meer verwacht.”