Amsterdam Art Fair volgend jaar in ondergrondse bunker

105_AAF volgend jaar in ondergrondse bunker

Na het daverende succes van de Amsterdam Art Fair in ‘Kunsthal Koper’, heeft de eigenzinnige beursdirecteur Wim van Krimpen besloten de volgende editie van AAF in een ondergrondse bunker te houden. “Als je er ‘kunsthal’ voorzet, blijk je echt overal verzamelaars binnen te krijgen”, zegt Van Krimpen enthousiast. “En, ondergronds hoef je ten minste geen grasmatten te laten vervangen, zoals op het Museumplein!”

Over de veiligheid van de bezoekers en een bedompte luchtkwaliteit maakt Van Krimpen zich geen zorgen: “In Kunsthal Koper had ik per vijf vierkante meter iemand in een brandweerkostuum neergezet. Als het nodig is, huur ik er volgend jaar nog meer. Die pakken kosten echt niks bij Gerritsen!” De directeur vertrouwt verder op de wasverzachters, eau de cologne en parfums van de bezoekers om een eventuele rioollucht te verdrijven. “Desnoods koop ik wat Febreze, bestaat dat spul eigenlijk nog?”

Galeriehouder Fons Welters laat weten zeker van de partij te zijn: “Het enorme aantal bezoekers in Kunthal Koper was echt niet te doen, ik heb het er nog benauwd van. En ik hou van strenge selectie aan de poort, dus dat er in zo’n bunker maar maximaal vijftig mensen tegelijk naar binnen mogen, is perfect. Dan merkt ook bijna niemand of je omzet draait of niet. Dit noemen wij in onze branche een clusterfuck, briljant!”

Verwacht: Pikante Caldic Collection Calendar

29_Caldic Calender-2
Teaser Caldic Collection Calendar

Het vrouwelijk schoon in de kunstwereld neemt steeds vaker professionele fotografen in de arm om haar talenten te etaleren. De foto’s zullen niemand zijn ontgaan: rustend op rijke sofa’s showen de dames bevallig en steels in uitgedachte composities hun kekke jurkjes met bijpassende hakken. Terwijl de mannen druk bezig waren met carrière maken, hadden de meiden volop tijd om ongestoord te werken aan hun killer legs en duck faces.

Gelukkig zijn de heren van het museum- en galeriewezen hard bezig met een tegenoffensief: de Caldic Collection Calendar. Want ja: sex sells, dat weten zelfs mannen. Na honderden jaren voorsprong willen ze nu niet achter blijven op hun vrouwelijke collega’s.

Natuurlijk prijkt Wim Pijbes zowel de cover als de felbegeerde decembermaand in een uitdagende pose passend bij zijn nieuwe ambitie. Fons Welters is vanwege zijn zwoele blikken-expertise en fijnzinnige kennis van pasteltinten aangetrokken om de styling van de kalender te verzorgen. Welters: “Voor Lorenzo Benedetti bedacht ik een zeer minimaal ensemble met enkele precies geplaatste stukken op onverwachte plekken. Bij de foto van Eelco van der Lingen zal vooral de belichting een grote rol spelen.” Steven ten Thije gaat naar verluidt behoorlijk uit de kleren, omdat hij ‘wil laten zien dat het niet alleen om de inhoud gaat.’

Xander Karskens en Huib Haye van der Werf waren zo enthousiast over het initiatief dat ze met elkaar hebben ge-catfight om de eer om als eerste bloot te gaan voor de januarimaand. Dürst Britt & Mayhew zou ook deelnemen, maar het frivole galeristenduo maakte het zo bont in de fotostudio dat zij de uiteindelijke selectie helaas niet hebben gehaald. Zij waren niet de enige die voor gerommel zorgden: het schijnt dat Pijbes om mee te doen 200 naaktkatten in zijn kleedkamer eiste, plus een schaaltje blauwe M&M’s. Dat bleek een ongelukkige combinatie. Joop van Caldenborgh zelf is niet uit de kleren gegaan.

De kalender wordt gepresenteerd tijdens de officiële opening van Museum Voorlinden, de opbrengst zal gaan naar een nieuw op te richten fonds, het Bro’s Before Ho’s Fonds.

Art Rotterdam weert rode stippen

van nelle vooraanzicht

De bekende rode stip, het stickertje dat galeriehouders naast een kunstwerk plakken om aan te geven dat het betreffende werk verkocht is, zal dit jaar nergens te zien zijn op Art Rotterdam. De nieuwe hoofdsponsor van de internationale kunstbeurs, het boekingsbureau Rocket Agency & Events, heeft bedongen dat de rode stip vervangen wordt. Fons Hof, directeur van Art Rotterdam, licht telefonisch toe: “Kunst is entertainment, dat realiseren de mensen zich onvoldoende. En we wilden die entertainment-factor en ook de connectie met de Rotterdamse cultuurgeschiedenis in deze editie net wat breder uitrollen.”

Ter vervanging van de rode stickertjes krijgen galeriehouders kleine plakplaatjes met het hoofd van Lee Towers. De groene stip, die aangeeft dat iemand een optie op een werk heeft, wordt vervangen door een stickertje met het hoofd van Bart Chabot.

Een aantal galeries heeft aangegeven het niet eens te zijn met dit nieuwe protocol en is het gelegenheidscollectief ‘NO STICKER, NO GLORY’ begonnen. Juliètte Jongma, van de gelijknamige galerie uit Amsterdam, heeft besloten uit protest verschillende kleuren kauwgom te gebruiken om aan te geven welke werken verkocht zijn. Galerie Dürst Britt & Mayhew uit Den Haag kiest voor My Little Pony-plakplaatjes en de Amsterdamse Galerie Fons Welters zorgt voor stickers van boerderijdieren. Fons Welters: “Toevallig heb ik thuis lades vol liggen, ik begon ze al te verzamelen toen ik nog landbouwer was in Munstergeleen. Ik kan er eindelijk eens mijn woede mee uiten.”

Hof reageert: “Het is puur gekissebis, heel typisch voor de Nederlandse kunstwereld om meteen zo’n kliekje te vormen. En kinderachtig is het ook. Het is maar afwachten of ze volgend jaar wel door de ballotage komen, ik kan ook heel kinderachtig zijn als het nodig is.” Volgens Hof zijn de buitenlandse deelnemers veel inschikkelijker: “Zij begrijpen die entertainment-factor beter, al kennen ze Lee Towers meestal niet.”

Lee Towers, een van de graag geziene VIP’s van de beurs, laat via zijn management, Rocket Agency & Events, weten blij te zijn dat er eindelijk een beetje reuring is op Art Rotterdam, want “met alleen een rijkdom aan jonge kunst en een uitgebalanceerde mix van commerciële en niet commerciële presentaties onderscheid je je als kunstbeurs echt niet van je vermiljonairde buitenlandse concurrenten.”

Annet Gelink Gallery wordt coffeeshop

Gelink-coffeshop_02_small
Op 14 januari werd de nieuwe gevel van de galerie onthuld, foto: Bert-Jan de Rooij

Op verzoek van dagblad Trouw berekende onderzoeksbureau Intraval onlangs dat de gemiddelde coffeeshop ongeveer 1,7 miljoen euro per jaar omzet. Reden voor galeriehouder Annet Gelink om het roer drastisch om te gooien en in softdrugs te gaan dealen. Gelink: “Om mijn kunstenaars te onderhouden heb ik meestal dertig planten op m’n balkon staan, dus die stap is eigenlijk helemaal niet zo groot.”

Overigens verandert niet de gehele galerie in een coffeeshop. De drugs zullen worden verkocht vanuit The Bakery, de voormalige projectruimte in de kelder. Op de begane grond blijft Gelink kunst tonen. “Ik hoop op die manier af en toe nog wat aan drugstoeristen te verkopen,” aldus de kersverse coffeeshophouder.

Gelink is niet de eerste galerieruimte die naar alternatieve inkomstenbronnen zoekt. Naar verluidt zal Fons Welters’ Playstation deze zomer Nutella-wafels en schepijs gaan verkopen om in te spelen op de groeiende vraag. Galeriehouder Martin van Zomeren houdt het voorlopig wel bij kunst. Zijn lucratief-bedoelde uitstapje naar het exploiteren van bierfietsen van zomer 2013 staat hem nog vers in het geheugen: “Ik moedig deze experimenten van harte aan, maar ben dolbij dat ik van die klotedingen af ben.”