Kunstenaars moeten hangbelasting gaan betalen

27_Hangbelasting_04

Binnenkort veranderen de belastingregelingen voor beeldend kunstenaars. Dat meldt de Belastingdienst op haar website. Vanaf 1 september moet iedereen die kunst exposeert hangbelasting betalen. “Tot nog toe konden kunstenaars hun werk overal kosteloos exposeren,” verklaart staatssecretaris van Financiën Eric Wiebes, “ze hoefden daar niks tegenover te stellen. Maar recent onderzoek toont aan dat kunstenaars er financieel baat bij hebben als ze hun werk ergens mogen laten zien. De hangbelasting is dus een compensatieregeling.”

“Een uitstekend idee”, reageert het informele overleg Beeldende Kunst Nederland (BKNL). “Zichtbaarheid leidt tot grotere bekendheid, en dus tot hogere inkomsten. Wij pleiten al langer voor maatregelen, want zolang de kunstwereld dit faciliteert, is het gratis cashen voor kunstenaars. Alleen hebben wij het zelf altijd over hang- en stageld.” Volgens een woordvoerster van de Belastingdienst wordt staande kunst inderdaad voorlopig ‘niet als kunst erkend’. Zij licht toe: “Staande kunst is echt een niche-product en naar onze inschattingen onverkoopbaar. Schilderijen neerzetten in plaats van ophangen zal overigens voortaan tellen als belastingontduiking.”

De hoogte van de hangbelasting hangt af van verschillende factoren, maar kan oplopen tot 21% per vierkante meter per dag, afhankelijk van de aard van het werk, het gebruikte materiaal, voor- of hoogseizoen, de locatie en het cv van de kunstenaar. Kunstenaars kunnen gebruik maken van de kleine-hang-aftrek, maar niet te vaak en onder strikte voorwaarden. Als het geëxposeerde kunstwerk zeer klein is, komt de kunstenaar in aanmerking voor vergrootglas-toeslag, al is vooralsnog onbekend waar je die precies moet aanvragen.

De staatssecretaris: “Makkelijker kunnen we het niet maken. Maar wel leuker, want als deze maatregel een succes wordt, gaat hij ook gelden voor als je met je werk in een krant of tijdschrift staat of bij DWDD komt.” Ter geruststelling voegt hij toe: “Deze free publicity-belasting is niet bedoeld om kunstenaars onnodig op kosten te jagen. Als je tentoonstelling maar twee sterren krijgt, hoef je aanzienlijk minder te betalen dan wanneer je er vijf krijgt. Daar kan je als kunstenaar dus zelf ook een beetje mee experimenteren.”

Eerste cactusscheerder meldt zich

24_Cacti-v1

Naar aanleiding van de ophef over Daan Roosegaardes al dan niet originele bijdrage aan het DWDD Pop-Up Museum, meldde zich bij FC Kunst Antoine Westenhof, die eindelijk zijn verhaal wil doen: “Ik scheer mijn cacti al sinds 1963.”

In 1970 filmde Ger van Elk hoe hij een cactus met een scheerapparaat van zijn naalden ontdoet en noemde dit werk: The well-shaven cactus for Gerry Schum, Identifications. Westenhof reageert geprikkeld: “Ik noem mijn cacti gewoon naar hoe ze heten, Eulychnia acida of Rhipsalis sulcata bijvoorbeeld, maar verder kopieerde Van Elk mij overduidelijk.” Het scheren van de planten begon bij Westenhof in het jaar 1963, dat weet hij nog precies: “Nadat ik met een bad trip in het ziekenhuis belandde, raadde mijn tantrameesteres mij af nog langer cacti te likken. Maar ik bleef ze glad scheren, als therapie. Zo ontstond een levenslange hobby.”

Westenhof vermoedt dat Van Elk hem aan het werk heeft gezien tijdens een van zijn scheershows, waarmee hij eind jaren zestig volle zalen trok, ook in het buitenland. “Tijdens mijn hoogtijdagen gaf ik zelfs team building cacti shaving-workshops in de Mojavewoestijn bij Los Angeles, het zou zomaar kunnen dat Van Elk dit idee daar heeft opgepikt.”

Na lang aarzelen, treedt de cactusscheerder nu toch met zijn verhaal naar buiten, ‘in de hoop lotgenoten te kunnen helpen’. Westenhof: “Mijn fans en volgelingen hebben me al veel eerder aangeraden hiermee naar buiten te treden, maar ik was er nog niet aan toe.” Van de erfgenamen van Van Elk verwacht hij niks, legt Westenhof uit: “Ik geloof niet dat er ooit gerechtigheid zal komen, laat staan genoegdoening. Het zal altijd een netelige kwestie blijven. Maar als mijn outcoming ook maar één andere cactusscheerder helpt om zijn verhaal te kunnen doen, ben ik al dik tevreden.”

Nieuwjaarsspeech

er zijn regels

Beste allemaal,

Voor het nieuwe jaar heeft onze CEO mij gevraagd enige woorden te wijden aan het huishoudelijk reglement. Het moet natuurlijk wel een beetje gezellig blijven in de kantine!

Vandaar, hieronder de huisregels.

1. Het moet natuurlijk wel een beetje gezellig blijven in de kantine
Soms lukt het even niet om kunst te bedrijven zonder moddergooien of handgemeen, dat begrijpen we. Racisme of seksisme is echter uit den boze. Daarom heeft de CEO een bevriende vormgever gevraagd om posters te ontwerpen met erop ‘ZONDER RESPECT GEEN KUNST’. Die bevriende vormgever is inmiddels al best beroemd, dus de contributie wordt per direct verhoogd. Daar merkt u niks van, want dat gaat tegenwoordig per incasso.

2. Geen art speak bij het bestellen van bier
Het bestellen van ‘een kwetsbare transparante cilinder die een zinnenprikkelende relatie aangaat met een goudkleurige vloeistof waarvan enkele centimeters zijn getransformeerd tot een efemere laag foam’ is niet meer mogelijk. Voor de deelnemers van het Curatorial Programme wordt een uitzondering gemaakt.

3. Vanaf heden geen toegang voor BN’ers
Schrik niet, als u zichzelf een beetje een BN’er voelt, blijft u natuurlijk welkom. Maar in 2015 waren er te veel BN’ers in de kantine. Het is uit puur enthousiasme en zo’n gevoel van ‘hé, ik ken ‘m ergens van!’ lastig zo iemand toegang te weigeren. Toch zullen we dat gaan doen. Fiona en ik zijn wel heel blij met de gesigneerde cd van Nick en Simon, laat dat duidelijk zijn. Maar we willen niet dat clubleden worden overstemd door overbekende stemmen. En onze dranksponsor ging ook morren over het aantal consumpties. Dat brengt mij bij reglement 4:

4. Consumptiebonnen van De Wereld Draait Door zijn niet meer geldig in de kantine
Het is heel vervelend, maar de DWDD-bonnen zijn niet meer inwisselbaar voor drank en ook niet voor gratis aandacht van pers- of privé-personen.

5. Gevonden voorwerpen mogen niet geëxposeerd worden
De afgelopen jaren is menigeen in de kantine verloren sleutels, foto’s, sieraden en sleutelhangers in vitrinekasten of op sokkels tegengekomen. Dat is niet de bedoeling. Als u iets vindt dat niet van u is, geef het dan aan mij of aan Fiona, wij zorgen ervoor dat het bij de rechtmatige eigenaar terechtkomt. Als u iets in iemands broekzak of linnen tas ‘vindt’, geef het dan gewoon meteen terug. Het is een irritante gewoonte zoiets vervolgens te exposeren.

6. Siepie niet voederen
Dit regeltje moet ik ieder jaar herhalen, maar het is echt niet de bedoeling dat Siepie te eten krijgt.

Rest mij niets anders dan: proost! Op weer een goed jaar voor FC Kunst. En, o ja, vergeet ons niet te volgen op Twitter en te liken op Facebook, moest ik nog zeggen van de CEO. Het eerste rondje is op kosten van hem.

Heidi