Centraal Museum ontdekt verloren gewaande bezoeker

Tijdens de recente verbouwing van het Centraal Museum in Utrecht werd Hendrik van Voorbergen teruggevonden. Van Voorbergen (inmiddels 71) bezocht het museum op een zaterdagmiddag in 2012, en was sindsdien vermist. Zijn schoonzoon die hem destijds begeleidde, was blij van hem af te zijn. “Ik koos niet voor niets het Centraal Museum als maandelijks uitje”, vertelt Ben Verbeeck, “ik wist zeker dat ik die zeiksnor daar vroeg of laat kwijt zou raken.” Van Voorbergen zat al die jaren onder de bank van Clip-on (1994-98), een kleine kantoor-unit gemaakt door Klaar van der Lippe en Atelier Van Lieshout. Hij hield zich in leven met broodkruimels en door op achtergelaten snoeppapiertjes te sabbelen: “Ik wist gewoon niet meer hoe ik daar terechtgekomen was.”

De routing in het museum is inmiddels dusdanig verbeterd dat het onmogelijk is nog fatsoenlijk te verdwalen. Dit tot grote teleurstelling van Perdus, de vereniging ter bevordering van het verdwalen en kwijtraken van mensen. “Dit is fijn voor meneer Van Voorbergen, natuurlijk, maar feitelijk stimuleert verdwalen de aanmaak van cortisol, dat geeft een natuurlijke kick”, aldus Gretha Henebiens, professioneel verdwaler en auteur van Zoek niet langer. Labyrintische kwijngedichten. “Iemand kwijtraken versterkt de band met de vondeling in je zelf. Het is eeuwig zonde dat de unieke verdwaalplek die het Centraal Museum was, nu verloren is gegaan. Het was een van de weinige plekken waar zelfs ik als prof kon verdwalen.” Henebiens voegt toe: “We zoeken trouwens nieuwe leden bij Perdus, want we raken steeds leden kwijt.”

Edwin Jacobs, artistiek directeur van het Centraal Museum, is wel in zijn schik met ‘zijn’ vernieuwde museum. “Hoe vaak ik in het verleden niet de bezemkast ben in getuimeld! Maar dit partyweekend kon ik m’n eigen kantoor blindelings vinden, ook toen ik totaal dronken was.” Het ziet er naar uit dat het personeel van het museum dit jaar dan ook voor het eerst echt op uitje zal gaan, want voorgaande jaren moest het zich qua festiviteiten behelpen met een jaarlijks dagje ‘verstoppertje’ spelen. Jacobs: “Dat liep meestal enorm uit, we waren dagen aan het zoeken. Goed voor de teambuilding, dus ik denk dat we dit jaar zo’n Escape Room boeken.”

PS
Speciaal voor FC Kunst schreef Gretha Henebiens onverwachts, ongewenst en ongevraagd een labyrintisch kwijngedicht over het Centraal Museum:

De refter in
De refter uit
Verrek ineens dat stinkende
Schip gevonden
En steeds onverwachts toch
Nijntje tegenkomen
En dan schrik je toch
Even
’t Was een hele kunst dat
Centraal Museum voor wie
Het dwalen niet laten
Kan
Wat een pleurisgeur
Dat schip
Ah, daar is
Nijntje alweer