Amsterdam Art Weekend volgend jaar in Rotterdam

82_aaw-volgens-jaar-in-rotterdam_01

Amsterdam Art Weekend vindt volgend jaar plaats in Rotterdam. Dit maakte de organisatie vanochtend bekend tijdens het afsluitende ‘prosecco breakfast’ voor de Young Collectors Circle op het dak van het Andaz Hotel. Hiermee wordt tegemoet gekomen aan de internationale gasten, die aangaven dat ze Amsterdam te provinciaals en te klein vinden. “Iedereen lijkt elkaar hier te kennen”, klaagde een verzamelaar uit L.A., “it totally freaks me out!”

De VIP’s uit het buitenland waren verbaasd dat ze het complete programma van Amsterdam Art Weekend in één middag konden afleggen per bierfiets. Bovendien zochten ze tevergeefs naar de Markthal, die dé highlight van Nederland zou moeten zijn volgens reisgidsen. “Toen we dachten dat we er waren bleek het een fietspad onder een museum te zijn”, vertelt een curator uit New York. “Zo’n kneuterig idee, wie bedenkt zoiets!”

De organisatoren noemen het een ‘mooi moment’ en een ‘logische stap’ om na vijf jaar Amsterdam Art Weekend in Amsterdam het evenement te upscalen en in Rotterdam te laten plaatsvinden: “Ze noemen Rotterdam wel eens Manhattan aan de Maas. Manhattan heette ooit Nieuw-Amsterdam, dus het is heus niet verwarrend om daar een evenement te organiseren dat Amsterdam Art Weekend heet.”

Piet Mondriaan was niet kaal

81_mondriaan

Piet Mondriaan was in werkelijkheid niet kaal, hij bedekte zijn krullenbol met een huidkleurige badmuts, omdat dat beter paste binnen het neoplasticisme. Dit onthult Mondriaan-kenner Hans Janssen van het Gemeentemuseum Den Haag in zijn nieuwe biografie Piet Mondraan: een nieuwe kunst voor een ongekend leven, die eind deze maand verschijnt.

De ontdekking past in een reeks onthullingen waaruit blijkt dat Mondriaan eigenlijk een zeer frivool en warmbloedig type was. Samen met het Gemeentemuseum strijdt Janssen al jaren tegen het beeld dat Mondriaan een hoekig en seksloos figuur was. Daarbij worden kosten noch moeite gespaard. Inmiddels draait het museum op de zalen waar Mondriaans hangen voortdurend jazz op hoog volume en krijgen museumbezoekers bij de garderobe ongevraagd het Vrouwenkwartet in hun jaszak gestopt.

Mondriaan begon met het bedekken van zijn haardos toen hij in Parijs zat. Hij geneerde zich voor zijn ‘organische’ krullen, schrijft Janssen, maar omdat hij geen abstracte kapper kon vinden, besloot hij ‘le look chauve’ na te bootsen met een badmuts, die hij in zijn eigen huidtint schilderde. Voordeel was dat hij tijdens het hard-boppen in jazzclubs alsnog lekker met de haren kon zwiepen, door de badmuts van zijn hoofd te trekken. Die goot hij volgens de overlevering geregeld vol met Bourbon, om ‘m vervolgens joyeus te laten rondgaan.

Janssen deed de ontdekking toen hij Mondriaans migrantenpas onder ogen kreeg, die was aangemaakt toen de kunstenaar in de VS aankwam. “Op de boot was zijn badmuts afgewaaid, heel tragisch”, vertelt Janssen. “We hopen nog altijd dat dat rubberen ding een keer ergens aanspoelt, dus mag ik via jullie even een oproepje doen aan alle strandjutters van Nederland?”

Van Gogh Museum: Huishoudboekje niet van Van Gogh

80_van-gogh-kasboekje-3

Na een stripboek, een balboekje, drie notitieboeken, een schetsboekje, een dagboek, twee kleurboeken en een onderbroek is onlangs in Parijs een huishoudboekje opgedoken dat volgens het Van Gogh Museum niet van Vincent van Gogh is.

In de magere jaren 1861-1890 zou Van Gogh een budgetcoach hebben gehad, die erop aandrong dat de Nederlandse schilder zijn inkomsten en uitgaven goed moest bijhouden. Volgens de Parijse ontdekker van het boekje, Ramanov Schmomanov, is dit boekje een gevolg van deze aansporing. Schmomanov vond het boekje in de meterkast van de conciërge van een oud schoolgebouw aan de Rue Coysevox, waar Van Gogh regelmatig zijn poedel Thea zou hebben uitgelaten.

Volgens het Van Gogh Museum is het zeer onwaarschijnlijk dat de kunstenaar in het boekje zo slecht kon optellen. Die ‘algebraïsche vergissingen’ wijken af van zijn basale rekenkundige vaardigheden. Ook het gebrek aan economische ontwikkeling dat de kunstenaar in deze periode doormaakt, vindt het museum ongeloofwaardig. Een suppoost van het museum meldt: “Hij blijft maar absint kopen, terwijl hij diep in de min staat. Dat zou toch absurd zijn?”

Oeke Hoogendijk maakt documentaire over Wim Pijbes bij Voorlinden

79_documentaire-in-de-maak-directeurschap-wim-pijbes

Het kortstondige directeurschap van Wim Pijbes bij het Wassenaarse museum Voorlinden zal leiden tot een 67-uur durende documentaire van Oeke Hoogendijk. De regisseur volgde eerder de verbouwing van het Rijksmuseum in haar bekroonde documentaire Het Nieuwe Rijksmuseum (2014). De documentaire over Pijbes’ kort durende directeurschap heeft als concepttitel De Nieuwe Directeur.

Opvallend: deze documentaire volgt alle werkdagen van Pijbes in real time. Een keuze die Hoogendijk ‘zowel artistiek als budgettair’ aantrekkelijk vond, licht ze toe. Verzamelaar Joop van Caldenborgh wilde niet herkenbaar in beeld, zijn gezicht zal in de documentaire worden vervangen: “Samen met Wim bekijk ik momenteel de opties voor een vervangend gezicht. Wim dacht zelf in de richting van Khadaffi.”

De documentaire begint tijdens Pijbes’ vakantie op Barbados, waar hij mijmert over een toekomst, ooit, als surfschooleigenaar. Verder is onder meer te zien hoe Pijbes gefascineerd raakt door de flora en fauna rondom het museum, met name de duin- en zandkikkertjes, en hoe hij overweegt een terrarium in zijn kantoor te laten plaatsen, waar hij uiteindelijk geen toestemming voor krijgt. “Die tranen zijn écht”, benadrukt Hoogendijk.

De 24-uur durende trailer van De Nieuwe Directeur wordt als voorfilm vertoond tijdens het Idfa.

Artistieke interventie Baselitz in Rijksmuseum

78_baselitz-interventie-in-rijksmuseum

De beroemde Duitse schilder Georg Baselitz zal binnenkort een aantal artistieke interventies in het Rijksmuseum uitvoeren, zo maakte het museum vanochtend bekend. Directeur Taco Dibbets: “Veel van de schilderijen uit onze collectie kunnen wel een update gebruiken. We zijn verheugd dat de heer Baselitz zijn intrigerende artistieke visie hier wil uiten.” Wat de ingreep van Baselitz precies zal worden, wil Dibbets niet verklappen: “De bezoekers zullen er van ondersteboven zijn, dat weet ik zeker.”

Het Rijksmuseum nodigde Baselitz uit in het kader van de serie samenwerkingen met hedendaagse kunstenaars, waarvoor eerder Damien Hirst, Anselm Kiefer, Giuseppe Penone en Anish Kapoor zijn uitgenodigd. Net als deze heren voelt Baselitz zich verwant aan Rembrandt: “Onze artistieke visie komt grotendeels overeen. Hij meende net als ik dat vrouwen niet kunnen schilderen”, aldus de bejaarde kunstenaar. “Dat was in zijn tijd overigens nog geen mening die je hoefde te verdedigen. De zeventiende eeuw was heel ruimdenkend als je er zo naar kijkt…”

Baselitz vertelt dat zijn interventie zal bestaan uit het ‘toe-eigenen’ van enkele schilderijen uit de Eregalerij: “Ik ga mijn unieke expressie loslaten op die schilderijen, waardoor ik ze straks aan mijn oeuvre kan toevoegen.” Gevraagd naar zijn aanpak antwoordt hij ontwijkend: “Wat ik ga doen, laat zich niet in woorden vatten. Ik denk louter visueel, zoals elk genie. Maar bezoekers van het museum kunnen erop vertrouwen dat ik de schilderijen terugbreng naar hoe de meester ze ooit bedoeld heeft.”

Piet Zwart Institute wordt Piet Colour Institute

77_piet-zwart-instituut-wordt-piet-colour-instituut

Het Piet Zwart Institute in Rotterdam zal per 1 december Piet Colour Institute gaan heten. “Een kwestie van meegaan met de tijdsgeest”, verklaart de woordvoerder. De afgelopen jaren kreeg het masteropleidingsinstituut van de Willem de Kooning Academie veel klachten van studenten. Vooral internationale studenten wilden niet met ‘zwarte piet’ geassocieerd worden.

Op Twitter woedde een hevige discussie met de hashtag #makeartnotslaves. “Why did nobody tell me that my education is built on the exploitation of slaves???” schreef iemand.

77_tweet-01

Een student die net was toegelaten tot de opleiding e-mailde de coördinator: “I’ll never be able to exhibit anywhere if Black Pete is on my cv!” Anderen zijn teleurgesteld door de valse verwachtingen die de naam van de school schept: “During the half year that I’m studying here nobody has ever thrown candy or ‘pepernoten’ at me. I feel betrayed, I don’t know what to think anymore.”

77_tweet-02

Binnen het instituut heeft de naamsverandering tot hevige discussies geleid. Een aantal docenten verenigde zich onder het ‘l’art pour l’art’-collectief. Een van hen verklaart desgevraagd: “Kunst dient zich verre te houden van maatschappelijke issues. Daarmee bezoedelt ze zichzelf.” Ook buiten het instituut leidt het besluit tot weerstand. Op Twitter wordt opgeroepen tot een boycot, met leuzen als: “Geen pepernoot subsidie meer voor Piet Zwart”, “Piet Zwart landverrader” en “Ga zelf in je zak terug naar Spanje!”

77_tweet-03

De meest felle politieke reactie kwam van VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra: “Dit is voor mij een zwarte dag. Geen gekleurde, maar een pikzwarte dag. Hoe moet ik mijn zoon straks vertellen dat hij niet meer naar de zwarte pietenschool kan? Verschrikkelijk is het.”