Artsy Nostrus voorspelt: “Nog minder huisdieren in musea”

42_Artsy juni

Daar zijn ze weer, stipt as always, de voorspellingen voor de komende maand van onze trendwatcher Artsy Nostrus. Enjoy!

Blijvende existentiële twijfel bij bbq
Om met het slechte nieuws te beginnen: ook in juni zal er nog altijd geen bevredigend antwoord te geven zijn op de vraag ‘wat is dat nou eigenlijk, kunst?’ Fokking irritant, want je hebt deze maand natuurlijk allemaal bbq’s en andere tuinparty’s voor de boeg. Maar het is niet anders, dus oefen alvast maar op je besmuikte glimlach en studeer een goede smoes of niet te beantwoorden wedervraag in. Zoiets als: ‘Waarom gedraagt het heelal zich volgens vaste wetten?’ of ‘Wordt een kind onder de evenaar later echt vaak een bedelaar?’ Werkt bijna altijd. Als je echt niet onder die vraag uitkomt, kan je altijd nog zoiets zeggen als: ‘kunst is een rusteloze wereld’, ‘kunst is kleurrijk’, of ‘kunst is en zal altijd zijn’. Zulke dingen zeggen echte professionals namelijk. Je kunt zelfs ‘kunst is voor mensen’ zeggen. Onzin natuurlijk, maar je komt wel over als een blije zeester.

Nog minder huisdieren in musea
Over dieren gesproken. Sinds Elfie Tromps naakthondje Chin-Chin menig bezoeker van TENT de stuipen op het lijf joeg, en sinds Rudi Fuchs een nest cavia’s aantrof in een Donald Judd, komt er nu eindelijk een algeheel verbod op huisdieren in musea en andere kunstinstellingen. Voor schildpadden, hamsters en wandelende takken wordt geen uitzondering meer gemaakt, de hinder en nazorg is gewoon te groot gebleken. Dit is natuurlijk vooral vervelend voor Rotterdammers, want die lopen de hele dag met een dwergpapegaai op hun schouder, zoals de Hokjesman liet zien. Voor die arme vogeltjes worden nu speciale kluisjes ontwikkeld, schijnt. De weg is nu wel vrij voor een Museum voor Moderne Huisdierkunst (MMH), waar alle huisdieren welkom zijn. Die gaat er dan ook zeker komen, maar volgend voorjaar pas, zet het vast in je agenda.

Kinderkunst
Sneu dus voor je tamme fretkat, maar misschien kan je proberen een kind in huis te nemen, als je die nog niet hebt. Want kinderkunst wordt het in juni helemaal, kan niet anders. Allemaal de schuld van een zekere galeriehouder die tijdens Amsterdam Art Fair doodleuk tekeningen van zijn achtjarige dochtertje ophing, niet eens zulke slechte trouwens. Gek genoeg werd niet iedereen hier vrolijk van, op de redactie van FC Kunst was zelfs een brief binnengekomen van iemand die er nogal jeuk van aan haar pruim (ja, dat stond er echt) had gekregen. Maar ik wel hoor! (Eh, wel vrolijk van geworden, geen jeuk aan m’n pruim bedoel ik). Heel fijn juist, die expres-naïeve portretten van Flaffie en Pokémon. En reken maar dat andere galeriehouders niet achter willen blijven. Dat is gewoon een natuurwet, iedere ouder denkt op zo’n moment: ‘dat kan mijn dochter van zes ook, en beter’. Een tentoonstelling met de kunst van kinderen van galeriehouders, van kinderen van kunstenaars, en van kinderen van verzamelaars, why not, zal echt niet lang meer op zich laten wachten. Ik verheug me erop!

VIP-camping Amsterdam Art Fair afgelast

41_Tent

Tot teleurstelling van velen is de VIP-camping van Amsterdam Art Fair afgelast vanwege aanhoudend wisselvallig weer de komende dagen. “A huge disappointment”, aldus de vermotregende Amerikaanse verzamelaar Jeremy Shinesoft, die vertelt dat hij zich enorm had verheugd op de spannende verhalen en kampvuurliedjes van Wim van Krimpen. “I didn’t realize seasons are different here in Europe. This is probably fall for you guys”, concludeert de sportieve filantroop.

Van Krimpen zelf laat weten zijn humeur er niet door te laten verpesten. “Het is het enige smetje op deze verder nu al zeer succesvolle editie van de Amsterdam Art Fair”, aldus de trotse beursdirecteur terwijl hij de modder van zijn kaplaarzen klopt. De VIP-camping zou op het Museumplein plaatsvinden, maar bij aankomst bleek het terrein veel te drassig. “Tenten zijn geschikt voor kunstwerken, maar niet voor VIP’s, is de voorlopige conclusie”, vertelt Annelien Hooschbui die het VIP-programma begeleidt.

Van Krimpen legt uit hoe het campingidee is ontstaan: “Naast de Frieze heb ik me vooral laten inspireren door Unseen, de fotografiebeurs die zich ‘festival’ noemt. Maar wat is een festival zonder camping? Persoonlijk ben ik er bovendien dol op: de buitenlucht, de vrijheid, het geklungel met haringen. ’s Avonds met een kartonnetje wijn naar de sterren staren, een potje Yahtzee, en daarna in je tentje stiekem luisteren naar hoe je buren bezig zijn. Zó rustgevend.”

De internationale gasten zijn noodgedwongen ondergebracht in een hotelletje om de hoek, zeer tegen de zin van de meeste in. “De camping was voor velen echt een reden om te komen”, zegt Van Krimpen. “En over alles was nagedacht. Van Wim [Pijbes, red.] mochten ze zijn toiletten in het Rijks gebruiken en ook zijn privé-badkamer, zolang ze maar hun eigen toiletrol meenamen. Heerlijk hoor, dat bubbelbad, we gaan er geregeld samen in. Echt jammer voor de VIP’s.”

Directeursfunctie Rijksmuseum wordt stageplek

40_Rijksmuseum-02

Na het vertrek per 1 augustus van Wim Pijbes wordt de directeursfunctie van het Rijksmuseum een stageplek. Een woordvoerder: “Door de Wet Normering Topinkomens zal de directeur van het museum dit sowieso vooral voor de lol en uit liefdadigheid doen, vandaar dat we hebben gekozen voor een stageplek met gepaste vergoeding.” Wie de stage gaat invullen, is nog niet bekend. Op de vacature ‘Stagiair(e) Directeur’ hebben volgens het museum ruim twaalfduizend mensen gereageerd, de selectieprocedure is nog in volle gang.

Het museum is niet verrast door het hoge aantal reacties: “Het klopt dat het barst van de leuke stageplekken in de culturele sector, maar wij bieden natuurlijk wel iets bijzonders: een leerzame en dynamische werkplek, waarbij de stagiair brede ervaring opdoet op het gebied van leidinggeven. Als directeur-stagiair krijg je een goede indruk van de gang van zaken binnen een kunstinstelling en maak je kennis met een breed netwerk in de kunst- en cultuursector. Je draait mee als volwaardig collega, je hebt een flexplek in het centrum van Amsterdam, én je kunt met Barack Obama op de foto en een Rembrandt kopen, dat maakt deze stage uniek.”

De sollicitanten hebben allemaal zo hun eigen redenen om te reageren. Student kunstgeschiedenis Zwaan Holyfield (21) liet ons weten vooral ‘werkervaring’ op te willen doen, zodat ze later meer kans maakt op haar droombaan als junior consulent oudkatholiek erfgoed bij het Catharijneconvent in Utrecht. Petronella Schisma (57), tot voor kort invalkassière bij de V&D, vertelde dat ze bereid is om ‘letterlijk alles’ aan te nemen en de onlangs afgestudeerde röntgenoloog Ruben Kwispeltong (23) loopt al op drie andere plekken stage, onder meer als traffic controller in de haven van IJmuiden, maar doet er graag nog een stage bij, zodat hij zijn abonnement op Arts en Auto niet hoeft op te zeggen.

Over de selectiecriteria die gehanteerd worden, wil het Rijksmuseum weinig kwijt. Wel geeft het museum aan lichte voorkeur te hebben voor een ‘lekker jong ding’. De woordvoerder: “Eigenlijk zoeken we gewoon weer een type Wim Pijbes, maar dan iets minder streberig en met van die lange blonde haren, je kent ze wel.”

Raad voor Cultuur geeft wildcard aan golfslagbad de Dolfijntjes

39_RvC wildcard

Zwembad de Dolfijntjes in Meppel-West heeft onverwachts een zeer positief advies gekregen van de Raad voor Cultuur in het rapport dat gisteren werd gepresenteerd. De raad heeft voor het eerst een zogenaamde wildcard ingezet waarmee een bedrag op de Rijksbegroting van 5,5 miljoen per jaar gemoeid is.

De raad roemt niet alleen de “verrassende en vernieuwende programmering”, waaronder babyzwemmen en aquajoggen, maar ook de culturele diversiteit van de zwembadbezoekers en hun leeftijd. De raad bericht: “Geen andere culturele instelling weet zo veel schaars gekleed jong publiek aan zich te binden, een geslaagd samengaan van burkini’s en aarsgeweien.” Over de bezoekersaantallen is de raad positief, maar de lichtshow bij het discozwemmen kan flitsender, net als de muziekprogrammering. De raad hoopt dat een deel van het genereuze bedrag hieraan zal worden besteed. Over het golfslagbad wil de raad nog kwijt dat het “een werkelijk immersieve ervaring biedt, die zeldzaam is, in deze tijd”. Badmeester Sjors was zich net aan het omkleden toen Joop Daalmeijer van de Raad voor Cultuur in zijn kikvorstenue langs kwam om hem namens het hele team te feliciteren. Hij zal de komende week “extra coulant fluiten”, beloofde hij toen hij was bijgekomen van de schrik.

Een eervolle vermelding heeft het advies voor de huisartsenpraktijk van dokters Veurlebuik en Moespunt in Veghel. “De wisselende tentoonstellingen van hedendaagse aquarellen hebben de raad zeer verrast.” De huisartsenpraktijk overweegt nu politieke druk uit te oefenen om alsnog een deel van de 5,5 miljoen te kunnen innen. Daalmeijer: “Dat kan helemaal niet hoor. Die wildcard is eigenlijk de enige manier waarop wij als raad nog directe invloed hebben, dat pakt niemand ons af, hierbij hebben wij niks met politiek te maken, zo simpel is het.”

Lichtshow Eurovisie Songfestival gejat van James Turrell

38_Lichtshow Songfestival-2

Het was zaterdagavond trending topic op Twitter: de lasershow tijdens het optreden van winnares Jamala uit Oekraïne deed behoorlijk denken aan het werk van een bepaalde Amerikaanse lichtkunstenaar. En ook de spetterende lichtshow tijdens het optreden van de Australische Dami Im: het kwam allemaal erg bekend voor. Cultureel onderlegde kijkers waren het er snel over eens: de visuele effecten van het Eurovisie Songfestival waren overduidelijk gejat van James Turrell.

Dit was Turrell zelf ook opgevallen. Hij was een van de vijf Amerikanen die de uitzending van het Eurovisie Songfestival op televisie volgde, nu de hele liedjeswedstrijd in de Verenigde Staten voor het eerst live werd uitgezonden. Als enige had hij de Europese traditie van het meetwitteren meteen opgepikt. “Nice shorts and light shows in the old world #esf16 #iwantthoseshinyshorts” tweette hij na het eerste nummer What’s the Pressure van de Belgische Laura Tesoro. Gaandeweg klonk echter steeds meer verbazing door in zijn Tweets: “Color of Your Life? Great song, but I recognize my own colors, Poland! #esf16”. Na het optreden van Douwe Bob tweette Turrell: “Never seen a better Johnny Cash imitator – or a better James Turrell imitation #esf16 #teamjames #neverforget”.

Bij het gevoelige liedje van Jamala wees Turrell zijn 63.037 followers er fijntjes op: “Why sing about 1944 when there is so much injustice right now? #stopstealingmylights #injustice”. Ondanks zijn verontwaardiging is Turrell niet van plan juridische stappen te nemen tegen de organisatie van Eurovision 2016 of gastland Zweden. Via zijn advocaat Donn Zaretsky bracht hij gisteren op The Art Law Blog het volgende statement naar buiten: “While I am truly flattered that the whole of Europe f*cks with me, I wish to make clear that neither I nor any of my European assistants was involved in any way in the making of the Eurovision Song Contest 2016 light show.”

Stedelijk Museum krijgt eigen vleugel in verzorgingshuis

37_Stedelijk dependance

Als reactie op de pittige kritiek van Jhim Lamoree in Vrij Nederland opent het Stedelijk Museum een dependance in het Ramses Shaffy Huis, een nieuw woon- en werkcentrum voor oudere kunstenaars dat half juni in Amsterdam in gebruik wordt genomen. Stedelijk-directeur Beatrix Ruf: “We moeten meer vooruit kijken in plaats van achterom, daarin heeft Lamoree helemaal gelijk. Vandaar dat we meteen deze nieuwe stap hebben genomen.”

Het Stedelijk Shaffy Bureau Amsterdam (SSBA) wordt de opvolger van het Stedelijk Museum Bureau Amsterdam (SMBA), de projectruimte voor jong talent die deze zomer haar deuren zal sluiten. “Natuurlijk is het zo dat Jan Dibbets en Rudi Fuchs het Stedelijk aan de rand van de afgrond hebben gebracht”, vervolgt Ruf, “en inderdaad zou je het onterecht kunnen noemen dat zij de komende tijd in de museumzalen geëerd worden. Dat zal in de toekomst dan ook niet meer gebeuren. Kunstenaars en ex-museumdirecteuren ouder dan 65 mogen straks alleen nog exposeren in het SSBA.”

Lamoree juicht de plannen voor het SSBA toe: “Ook al kijk ik natuurlijk liever achteruit. Maar goed, ik ben zelf ook geen jonge Adonis meer, dus ik leef ergens best wel mee met die ouwe knarren die telkens maar weer hetzelfde trucje blijven herhalen. Ikzelf scheld ook al decennialang op het Stedelijk, zo heeft ieder zijn ding, weet je.”

Liesbeth List, een van de initiatiefnemers van het Ramses Shaffy Huis, is verheugd dat het museum in het project is gestapt: “We wilden dit heel graag en hebben er lang met Jhim over gesproken hoe we het Stedelijk zover zouden kunnen krijgen. Ik wist dat het zou gaan lukken, maar niet dat er maar één rottig stukje in VN voor nodig was!”

Beheerder metaalwerkplaats bekent jarenlang metaalmisbruik

36_Misbruik metaalwerkplaats

“Een hele opluchting”, zegt Gemke den Ploeger, directeur van de kunstacademie in Apeldoorn, waar het misbruik aan het licht kwam. “Zoals op elke academie raken studenten ook bij ons de hele tijd sleutels kwijt, van hun fiets, kleurdoos, kuisheidsgordel of wat dan ook. Alleen kwam niemand ze ooit ophalen bij gevonden voorwerpen; de balie van onze conciërge raakte helemaal overwoekerd met sleutels. Dat viel op een gegeven moment toch op.”

Den Ploeger vervolgt: “Natuurlijk waren er verdenkingen, maar bewijs het maar eens. Kijk, Marianne is een uitstekende puntlasser en ze heeft ontelbaar veel studenten wegwijs gemaakt in de metaalbewerking. Zoals zij overweg kan met de slijpmachine en afkortzaag! Ik kan zo een stuk of wat gerenommeerde kunstenaars opnoemen wier carrière zonder haar veelgeprezen ‘soldeer & smile’-lessen heel anders was gelopen. Ik wil maar zeggen, je gelooft zo’n vrouw toch, als ze met van die ijzersplinters in haar ogen naar je kijkt en zegt dat zij het ook maar vreemd vindt, van die sleutels die niemand komt ophalen.”

“Dat zij een gedeelte van de werkplaats als ecstasylaboratorium had ingericht, daar konden we wel mee leven”, gaat Den Ploeger door. “Onze studenten leken er bij gebaat, dus dan gedoog je zoiets. Naar nu blijkt hielden ze haar al die tijd hun hand boven het hoofd. Als we ernaar vroegen ontkenden de studenten gewoon dat ze ooit in hun leven iets kwijt waren geraakt. Marianne vonden ze gewoon een ‘goeie gast’, iedereen was dol op haar roestige vingers en ijzersterke verhalen.”

Marianne B. heeft inmiddels spijt betuigd. Zij erkent dat ze de lokale Apeldoornse middenstand veel omzet door de neus heeft geboord door jarenlang bij te beunen als slotenmaker. “Maar je moet toch wat, als werkplaatsbeheerder is het sappelen hoor, en door alle bezuinigingen in het kunstonderwijs staat je baan constant op de tocht. Jammer dat ik me nu weer volledig op het puntlassen moet concentreren, ik had er best lol in om sleutelbossen na te maken. Al deed ik veel meer trouwens, op verzoek soldeerde ik ook brilmonturen, beugels, mondharmonica’s, smartphones en elektronische keukenapparaten in elkaar. En o ja, ik zette ook piercings. Dat bespaarde de studenten een hoop geld. Maar ja, tijden veranderen hè.”

Vergeten stroming: oksel painting

35_Oksel painter_2

Een groep okselschilders heeft zich gemeld bij FC Kunst om verhaal te halen. “Wij dreigen vergeten te worden,” zegt Toine Schaamhuis, “en het gaat toch weer om een stukje cultureel erfgoed.”

De reden voor de groep om zich te melden is de meest recente uitzending van Ondersteboven – Nederland in de jaren ’60, waarin het draaide om de kunst uit die tijd. Schaamhuis zag met lede ogen toe hoe allerlei Fluxus-kunstenaars gevierd werden en ook de Maastrichtse groepering Luuks haar verhaal mocht doen. “Het zijn steeds dezelfde bij wie ze aankloppen, weet je wel. Terwijl bij mij in Bergen op Zoom in de Vlierstraat op nummer 13 gewoon een plaquette hangt waarop staat dat daar in 1964 de Eerste Oksel Paint Konferensie is gehouden.”

Volgens Schaamhuis ging het om een schilderbeweging met vijf leden en dubbel zoveel oksels. Het okselhaar diende als kwast, is op te maken uit de onsmakelijke dia’s die Schaamhuis naar de redactie stuurde. Daarop zijn ook duidelijk de oksels van Antje Grauwheuvel in actie te zien. Navraag bij haar levert meer informatie op over de oprichting van de Bergen op Zoomse Oksel Painting Groep: “Het ontstaan berust op een misverstand, eigenlijk. Via-via hoorden we verhalen over action painting, dat klonk super groovy. Maar niemand wist precies wat dat was. Een amateur-vertaler binnen onze vriendengroep heeft dat toen uitgelegd als ‘oksel painting’.” Volgens Grauwheuvel ontstond er meteen een afsplitsing, van diegenen die action painting uitlegden als ‘oksel peentjes’: “Mensen hebben het wel eens over ‘peentjes zweten’, kent u die uitdrukking? Dat komt dus door hen.”

Schaamhuis, die zijn doeken nog altijd met zijn okselhaar bestrijkt, ontkent stellig dat action painting iets met oksel painting te maken heeft. Hij reageert kort per e-mail: “Mejuffrouw Grauwheuvel is in 1965 ge-ekskommuniseerd omdat ze zich op de Konferensie behoorlijk heeft misdragen. Ik zou haar dus niet zomaar geloven. Maar mocht u haar nog spreken, volgens mij heeft ze nog een kind van me gekregen, ben wel benieuwd hoe het daarmee gaat.”

Kijk nóg gezonder met de nieuwe kunstpiramide

34_Kunstpiramide

Onder de drone die zojuist onze kantine binnenvloog, wapperde een telegram met de tekst: ‘Hierbij. Mijn. Voorspellingen. Voor. De. Maand. Mei. Groet. Artsy.’ Check ze hier:

Verwacht: Hufter Museum
Jahoor, eindelijk komt er een Hufter Museum, het HuMu! Waar het komt, weet ik niet zeker (ik ben Nostradamus niet), maar ik denk in het oosten van het land. Dat zal een gat in de markt zijn, want deze doelgroep, die hechte community kunsthaters op GeenStijl en op vmbo-scholen, mist nu aansluiting met de kunstwereld. Even nuanceren hoor: sommigen van hen zijn allround hufters, anderen alleen maar kunsthufters.
Lees maar even mee hoe lekker dat wordt: in het HuMu staan nergens van die irritante bordjes met ‘niet aanraken’ of ‘betreden met max. twee personen’. Alle kunst is van piepschuim, schuimrubber of gewikkeld in 220 volt schokdraad, dus er kan weinig misgaan. Bij de ingang geen poortjes of norse beveiligers, maar grote bakken met verroest gereedschap en afgedankt wapentuig uit de Balkan. Ik hoop dat Alexander Brenner, je weet wel, die Rus die een dollarteken op een Malevitsj spoot, de opening zal verrichten door een lint door te knippen terwijl hij heen en weer zwiept op een sloopkogel waarop staat HUFTERPROOF.

Audiotour verplicht
Steeds vaker lees ik superdomme comments in gastenboeken van musea. Die tijd is bijna voorbij, want in mei zullen musea audiotours verplicht stellen, ontdekte ik in één van m’n voorspellende dromen. Eerst met luidsprekers, daarna begin 2018 via hersenimplantaten. En als een museum veel vrijwilligers heeft en een slechte geluidsinstallatie (zoals ik thuis), kan het zijn dat zo’n vrijwilliger ingeschakeld wordt om bij elk kunstwerk wat onsamenhangends te vertellen. Later in mijn droom bleek trouwens dat Nico Dijkshoorn samen met Yolanthe directeur van het Rijksmuseum wordt, maar zelfs een voorspellende droom vergist zich wel eens, dus daar hoef je je nog geen zorgen over te maken.

De Nederlandse Kunst- en Belevingsautoriteit presenteert kunstpiramide
Dat kunst gezond is, wist je al, anders las je FC Kunst niet. Maar hoe gezond, dat weet eigenlijk alleen de Nederlandse Kunst- en Belevingsautoriteit (NKBA). Hun nieuwe kunstpiramide verschijnt binnenkort. In mijn glazen bol heb ik de schets al kunnen zien (de piramide paste er precies in), dus hier alvast de aanbevelingen:
– Performancekunst is het gezondst: barstensvol goede bedoelingen en je hebt er heel snel genoeg van.
– Pas op voor schilderkunst: je raakt niet snel verzadigd, waardoor het risico van overconsumptie groot is.
– Installatiekunst is goed voor de beenspieren, maar neem altijd een krukje en een cracker mee, voor als je verdwaalt.
– De aanwijzingen voor fotografie zijn het meest drastisch gewijzigd: waar het ooit onderaan de piramide stond als lichtverteerbaar, zijn wetenschappers en fotografen het inmiddels eens dat het medium juist zeer zwaar op de maag ligt, omdat het tegenwoordig zo rete-experimenteel is.
Voor artbloggers zal het even wennen zijn, die nieuwe piramide, maar me mattie Niek (Hendrix, van Lost Painters – red.) zei me: “Ik vreet gewoon wat ik zelf lekker vind, kan mij het schelen!”

That’s it weer. Doe er je voordeel mee & tot volgende maand!

Artsy